village Saŭhuci

2013-12-09 Kazimierz Niechwiadowicz

Saugucie (po białorusku czytaj Sauhuci z akcentem na „u”)
Nazwa przedwojenna wioski – Sangucie. Obecnie wieś w rejonie Iwie w obwodzie Grodzieńskim na Białorusi. W pisanych źródłach historycznych pojawia się w XVI wieku w iwiejskiej gminie powiatu oszmiańskiego województwa wileńskiego. W roku 1598 należała do wójtostwa Łukaszyno, miała 16 włók (tutaj 1 włóka = 16, 8 ha) ziemi, wchodziła w skład majątku Iwie, który wówczas należał do Kiszków. W 1634 roku Saugucie liczyły 13 dymów (chat, 1 dym to 6-7 osób) i 9 włók ziemi.
Na przełomie XIX i XX wieków wieś należała do gminy Lipniszki powiatu oszmiańskiego guberni wileńskiej. W 1861 roku miała 69 dusz rewizyjnych (osób płci męskiej) i wchodziła w skład majątku Iwie.
W 1897 roku w Sauguciach były 44 chaty (gospodarstwa) i 267 mieszkańców. W 1905 roku 285 mieszkańców i 558 dziesięcin ziemi (1 dziesięcina = ok. 1, 09 ha), w 1909 roku 66 chat i 321 mieszkańców.
W latach 1921-1939 wioska należała do gminy Iwie w powiecie Wołożyn, a od 1926 roku w powiecie Lida województwa nowogródzkiego Polski. W 1921 roku były w niej 45 chaty i 218 mieszkańców. W 12. 10. 1940 (pierwsza okupacja bolszewicka) 49 chat i 245 mieszkańców w gminie Iwie w powiecie (rejonie) Iwie. Od 25. 06. 1941 do 07. 07. 1944 pod okupacją niemiecką.
W 1945 roku otwarto w Sauguciach szkołę początkową. W 1950 roku zorganizowano kołchoz pod nazwą „Droga Lenina”. Od 1954 roku w gminie Łukaszyno, a od 1962 roku w gminie Iwie. W 1999 roku 66 chat i 178 mieszkańców - obecnie, czyli w 2013 roku osób jest zapewnie mniej. Nadal jest to duża wieś, typowa ulicówka. Kiedyś był w wiosce sklep spożywczo-przemysłowy. Raz lub dwa razy w tygodniu przyjeżdża do wsi autołauka, czyli sklep na kółkach, autosklep. To głównie dla tych osób, którym ze względu na wiek i stan zdrowia trudno jest udać się do pobliskiego Iwia.