Адміністрацыйная прыналежнасць

2017

Фотаздымкі

З альбому з архіўнымі здымкамі

З альбому з архіўнымі здымкамі фотаздымкі дадаў(ла) Уладзімір Гваздзецкі

Казыры — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Звесткі, прадстаўленыя на сайце Radzima.net: вёска Казыры на мапе 

Дзе знаходзіцца вёска Казыры

— геаграфічныя каардынаты і размяшчэнне вёскі Казыры на старых падрабязных картах пачатку ХХ стагоддзя, на сучасных картах, а таксама на спадарожнікавых здымках (Google Maps) Адміністрацыйная прыналежнасць 

Адміністрацыйная прыналежнасць вёскі Казыры

— у якія адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінкі населены пункт уваходзіў у розныя гістарычныя перыяды:— Расійская імперыя (1870-1910-я), — БССР (1924-1926), — Рэспубліка Беларусь (станам на 2017 год);

Каталіцкая парафія вёскі Казыры Каталіцкая парафія, да якой адносілася/адносіўся вёска Казыры на пачатку ХХ стагоддзя; Метрычныя кнігі аб народжаных, уступаючых у шлюб і памерлых вёскі Казыры метрычныя кнігі каталіцкай парафіі аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, дзе яны захоўваюцца); Хто валодаў вёскай Казыры 

Хто валодаў вёскай Казыры

. Уладальнік і маёнтак, якому належаў населены пункт у сярэдзіне XIX стагоддзя.
Гэта інфармацыя даступная для зарэгістраваных удзельнікаў з Premium-планам.

Пакінуць паведамленне

*
*
*
*

Паведамленні:

2017-01-25 Уладзімір Гваздзецкі

ВЁСКА КАЗЫРЫ
У далёкія часы вёска Казыры мела іншую назву -- Казаране. Гэта таму, што зямельны надзел тут меў дзяржаўны баярын Казарын. Магчыма ён паходзіў з тых татар Тахтамыша, якіх на землях лагойшчыны ў 1391 годзе пасяліў вялікі князь Вітаўт.
Вось, што можна прачытаць у кнізе "Памяць" Лагойскага раёна:
"Паводле "Попісу войска ВКЛ" у 1528 г. , у якім вызначаўся памер поштаў, якія павінны былі выстаўляць са сваіх вотчын паны і князі, а таксама быў паіменны пералік баяр-шляхты па кожнаму дзяржаўнаму маёнтку. Да двара Айна Менскага павета адносіліся 12 дзяржаўных баяр, якія ў залежнасці ад колькасці сялян-подданых павінны былі адпраўляць у войска па аднаму коннаму воіну (звычайна кагосьці з членаў сваёй сям'і ці слугу) з кожных 8 сялянскіх служб (як правіла, служба была ў карыстанні адной, часцей дзвюх, а часам і трох роднасных сямей). Каліж баярын меў меней за 8 служб ці не меў іх увогуле, ён адзін павінен быў з'явіцца ў войска.
З "Попісу" вынікае, што самыя буйныя надзелы ў Айненскім маёнтку мелі: удава нейкага Касцюшкі, Міхайла Плюскаў і Шырай, якія акрамя сябе, ставілі па 2 коннікі. Па аднаму каню выстаўлялі: Звярына, Іван Жылянін, Казарын, а таксама Міхна і Андрэй Песляковічы -- сыны памерлага раней баярына Васіля Песляковіча, якія падзялілі паміж сабой яго надзел.. . "
Зразумела, што каля 500 гадоў назад свой надзел баярын Казарын атрымаў не на пустым месцы, а тут людзі жылі ўжо даўно. Нямнога на поўдзень ад вёскі і будзе гара, якая на некатарых картах абазначана, як вышыня 268,3. Вось тут і з'явілася першае пасяленне 2700 гадоў назад. Пазней, а гэта было 1200 гадоў назад, людзі спусціліся з узвышшаў у нізіны таму, што стала значна халадней ды вецер быў больш моцны. адказаць