Сычавічы — вёска ў Барысаўскім павеце Мінскай губерні Расійскай імперыі.
Звесткі, прадстаўленыя на сайце Radzima.net: 
Праваслаўны прыход, да якога адносілася/адносіўся вёска Сычавічы на пачатку ХХ стагоддзя;
метрычныя кнігі праваслаўнага прыходу аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, у якім яны захоўваюцца);
спасылкі на мікрафільмы царкоўных запісаў (нараджэнні, хрышчэнні, шлюбы, смерці);
Дзе знаходзіцца вёска Сычавічы
— геаграфічныя каардынаты і размяшчэнне вёскі Сычавічы на старых падрабязных картах пачатку ХХ стагоддзя, на сучасных картах, а таксама на спадарожнікавых здымках (Google Maps) Адміністрацыйная прыналежнасць вёскі Сычавічы
— у якія адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінкі населены пункт уваходзіў у розныя гістарычныя перыяды:— Расійская імперыя (1870-1910-я), Праваслаўны прыход, да якога адносілася/адносіўся вёска Сычавічы на пачатку ХХ стагоддзя;
метрычныя кнігі праваслаўнага прыходу аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, у якім яны захоўваюцца);
спасылкі на мікрафільмы царкоўных запісаў (нараджэнні, хрышчэнні, шлюбы, смерці);
Хто валодаў вёскай Сычавічы
. Уладальнік і маёнтак, якому належаў населены пункт у сярэдзіне XIX стагоддзя.Гэта інфармацыя даступная для зарэгістраваных удзельнікаў з Premium-планам.
Пакінуць паведамленне
Паведамленні:
Ищу информацию про деревню Сычевичи, её историю возникновения. Только эта деревня в довоенное время находилась в Вилейском области Радошковическом районе. Сейчас это Минская область Молодеченский район, 10 км от Радошковичи.
Деревня была под Польшей , территория Западная Беларусь. Якобы пан Сыч жил, оттуда и название.. По тогдашним меркам деревня была немаленькая. До Великой Отечественной войны было 93 домов. В войну деревня являлась границей партизанской зоны. То есть через речку Рыбчанка и к северу от деревни лес - там начиналась партизанская зона. В 1943 году немцы не смогли заблокировать(уничтожить) партизан, всю ярость направили на жителей д. Сычевичи. Расстреливали на ходу тех, кто пытался бежать, остальных согнали в сарай и сожгли. Всю деревню спалили.
В советское время деревня опять пострадала от пожара. У кого-то лампадка керосиновая опрокинулась, в итоге полдеревни не стало.
Сейчас в деревне насчитывается больше 100 домов. Жителей все меньше, в основном дачники. Большинство дачников- поколение наших бабушек и дедушек. Особенность этой деревни для меня не только уютность, красота местности, но и память о том, что под асфальтом лежат булыжники. Кто и когда мостили улицу булыжниками , не знаю. Может быть и при пане Сыча. адказаць
2014-07-05 Уладзімір Гваздзецкі