Dworzec — agrotown in Dziatłava district Hrodna region of the Republic of Belarus.
Information presented on the Radzima.net: 
Orthodox parish to which the agrotown Dworzec belonged at the beginning of the 20th century;
metrical books of the Orthodox parish on births, marriages and deaths (with indication of years, fund, inventory and archive where parish registers kept);
links to microfilms of church records (births, christenings, marriages, deaths);
Catholic parish to which the agrotown Dworzec belonged at the beginning of the 20th century;
metrical books of the Catholic parish on births, marriages and deaths (with indication of years, fund, inventory and archive where parish registers kept);
links to microfilms of church records (births, christenings, marriages, deaths);
Location of the agrotown Dworzec
— geographic coordinates and depiction of the agrotown Dworzec on early-20th-century detailed maps, modern maps, and satellite imagery (Google Maps). Administrative affiliation of the agrotown Dworzec
— the administrative-territorial units to which the settlement belonged in different historical periods:— Russian Empire (1870-1910s), — Polish Republic (Second Rzeczpospolita, 1920-1939), — Republic of Belarus (as of 2017); Orthodox parish to which the agrotown Dworzec belonged at the beginning of the 20th century;
metrical books of the Orthodox parish on births, marriages and deaths (with indication of years, fund, inventory and archive where parish registers kept);
links to microfilms of church records (births, christenings, marriages, deaths);
Catholic parish to which the agrotown Dworzec belonged at the beginning of the 20th century;
metrical books of the Catholic parish on births, marriages and deaths (with indication of years, fund, inventory and archive where parish registers kept);
links to microfilms of church records (births, christenings, marriages, deaths);
Who owned agrotown Dworzec
. Owner and estate to which the settlement belonged in the mid-XIX century.This information is available for registered users with a Premium plan.
Add the message
Messages:
poszukuję informacji o rodzinie.byli właścicielami lub dzierżawcami młyna w miejscowości Dworzec
Mój dziadek Roman Minkiewicz był właścicielem młyna. Majątek został skonfiskowany przez władze sowieckie w 1944 roku, a dziadek został zesłany na Sybir. Został wypuszczony po śmierci Stalina, ale do mojej babci Janiny już nie wrócił. Babcia z moim tatą Andrzejem w 1944 uciekła do Polski. reply
Вітаю! Шукаю інфармацыю пра мястэчка Дварэц і яго ваколіцы, а таксама старыя фотаздымкі царквы, касцёла, млыноў, сядзібы, жыхароў і г. д.
Witam czy istnieje jeszcze miejscowość- hutor Trubowszczyzna???Pozdrawiam będe wdzięczny za odpowiedźreply
Князёўна Марыя Радзівіл (з Завішаў) вырашае ахвяраваць свой палац з надзелам зямлі якому-небудзь каталіцкаму ордэну, які б змог узмацніць каталіцызм на гэтых тэрыторыях, што моцна былі падданыя русіфікацыі і прапагандзе праваслаўя. Таксама князёўна хацела, каб законнікі гэтага ордэну заняліся адукацыяй і прафесійным выхаваннем мясцовай моладзі (польскай і беларускай), якая расла ў беднасці і патрабавала асаблівай апекі. Выбар князёўна Марыі паў на салезіянаў, аб якіх яна не так даўно пачула за мяжой.
Салезіяне ахвярнасць князёўна прымаюць з вялікай падзякай і бачаць у гэтым неспасцігальную Божую ласку. Арганізатарам новай салезіянскай супольнасці быў кс. Людвіг Гастыла SDB, армейскі капелан у званні маёра, які прыбывае ў радзівілаўскую сядзібу ў чэрвені 1921 года.
Князёўна Марыя апрача прыгожага палаца ахвяроўвае салезіянскаму таварыству таксама 250 гектараў зямлі і 1000 гектараў лесу. Гэтая ахвяра была складзеная князёўнай на памяць аб трагічна загінуўшым ў Пецярбургу мужы, Міхале Радзівіле, для сіротаў першай сусветнай вайны, а таксама на будоўлю базілікі Найсвяцейшага Сэрца Езуса, якую будавала князёўна ў Варшаве. Законнікі планавалі адправіць пэўную колькасць дрэва на будаўніцтва гэтай велічнай святыні (сёння гэтай базілікай апякуецца салезіянскае таварыства).
Першы салезіянін у Дварцы – кс. Людвіг – распачынае працу па пераўтварэнні арыстакратычнага палаца ў выхаваўча-адукацыйную пляцоўку. У будынку палаца дабудоўваюцца дадатковыя пакоі, а таксама студэнцкая капліца, над якой узвышалася палацавая вежа з нанова ўстаноўленым на даху крыжам. Каля палаца паўстаюць будынкі сіроцкага дому, школы і інтэрнату для студэнтаў-рамеснікаў. Апрача гэтага на адлегласці 500 м знаходзіўся гаспадарчы фальварак, у якім было каля 60 галоў рагатай скаціны, у такой жа колькасці авечкі і свінні, а таксама пара дзясяткаў працоўных коней.
Новая пляцоўка атрымала апекуна, св. Юзафа, прачыстага абранніка Марыі. Закладальнікі пляцоўкі жадалі прыблізіць да хлопцаў, якія будуць вучыцца ў школе, постаць гэтага святога як узор працавітасці, цнатлівасці і мужнасці. Пляцоўка выхоўвае хлопцаў, а таксама навучае прафесіі ў двух галінах: сталярскай і абутковай. Ужо з 1 красавіка 1922 года пляцоўка адчыняе свае дзверы для першай групы сіротаў колькасцю 24 чалавекі. На працягу наступных гадоў гэтая колькасць вырастае амаль у 10 разоў.
Прэстыж і хвала прафесійных школ у Дварцы, што на Навагрудчыне, хутка расце, і ў 1925 годзе школы былі зацверджаныя праз дзяржаўныя ўлады (на той час гэта была тэрыторыя Польшчы). Сталярскі кірунак школы вялікім тэмпам пачаў развівацца, на жаль, абутковыя класы былі ў 1928 годзе расфарміраваныя, і школа пачала працаваць толькі ў адным кірунку – сталярскім. Канчатковае зацвярджэнне пляцоўкі ў Дварцы і поўнае яе прыняцце праз салезіянаў наступае ў 1927 годзе.
У 1934 годзе салезіяне прымаюць пад сваю апеку таксама мясцовы парафіяльны касцёл пад тытулам Божага Цела. Дварэцкі касцёл уфундавала князёўна Апалінарыя Пратасевіч у 1905 годзе. Грошы на будаўніцтва князёўна пазычае ў Радзівілаў, і ў хуткім часе ў даўнім мястэчку з’яўляецца новы каталіцкі храм – твор неабарочнага стылю. Да парафіі на тыя часы належала 13 вёсак з 4300 парафіянамі, а таксама філіяльны касцёл у Наваельні.
17 верасня 1939 года савецкая армія ўваходзіць у Дварэц. Амаль раптоўна з гвалтам займаюць салезіянскую пляцоўку, выкідваючы на вуліцу салезіянаў і выхаванцаў школы. Урачыста на школьным дзядзінцы паляць падручнікі, архіў, багатую бібліятэку і літургічныя кнігі салезіянскага дому. Разам з будынкамі савецкая ўлада канфіскуе ўвесь маёнтак дварэцкіх салезіянаў. reply
Witam!
Moja rodzina ze strony ojca jest związana z miasteczkiem Dworzec przynajmniej od połowy XIX w. Sporo o samym miasteczku wiem z rodzinnych przekazów, ale chciałabym to jeszcze poszerzyć,dlatego też mam prośbę o nazwy ulic miasteczka przed wojną. Wiem, że była Kościelna, Mołczadzka i Garncarska, ale to zaledwie trzy, a było ich więcej.
Chodzi mi też o warsztaty rzemieślnicze, poza fotografem ( pan Ruszczyk) i szewcem.
W miasteczku były dwa urzędy gminy, była poczta,cukiernia, prężnie działał dom ludowy, była orkiestra,na stacji zatrzymywały się pociągi osobowe, była też bocznica.
Kto wie więcej, proszę o podzielenie się swoją wiedzą.
Pozdrawiam,
Julia Jarmoła
Poszukuję informacji na temat mojego dziadka Zdzisław Bułynko, ojca mojej matki. Urodził się 01 lipca 1881. Prawdopodobnie w województwie nowogrodzkim. z moich informacji wynika gmina Dworzec.
Wiem, że zakupił tam mały majątek. Wiem, że pojechał na wojnę rosyjsko-japońską. Więcej informacji nie posiadam. Jeśli ktoś miałby więcej wiadomości lub jakieś foto, to bardzo proszę o powiadomienie drogą mailową na adres; ewamaria2611@gmail.com.
Dziękuję i pozdrawiam. reply
Dzień dobry poszukuje informacji o rodzinie ze strony mojego dziadka pochodzącej z Dworca. Nazwiska to Owsianik, Kuryłło, Barbaszyński, Ugrynowicz (ewentualnie Uhrynowicz), Bartak.
Pozdrawiam Ola reply
Cześć, moi przodkowie ze strony dziadka ze wsi Kożuchowce niedaleko Dworca noszą nazwisko Owsianikreply
Przepraszam, ostatnio musiałem spędzić kilka miesięcy w areszcie śledczym i po wyjściu nie mogę znaleźć odpowiedzi na moją wiadomość. Proszę, napisz jeszcze raz :)reply
Всем доброго времени суток! Ищу своего деда. Моя бабушка Ева Сидорчик родилась в деревне Ивезь в 1915 году. Она родила моего отца Сидорчик Александра 12 августа 1939 года. У него в официальных документах записан 1940 год рождения. По рассказам родственников Ева прятала новорождённого сына от НКВД в 1939 году, боясь репрессий, потому,что отец Сидорчик Александра-сын пана. Родители Евы польского происхождения- Сидорчик Лукаш и Анна. О них мне вообще ничего не известно. По рассказам родственников мой дед приехал с родителями - панами, которые купили в тех местах имение. Этого пана все называли "американец", потому, что он приехал с долларами. Ищу любую информацию. reply
вот вам любая информация. https://www.radzima.net/ru/gmina/dworzec. html и вот - https://fk.archives.gov.by/fond/26451/reply
2010-02-05 Jan Fibek